கிரேக்க வரலாற்றாசிரியர் ஹெரோடோட்டஸ் எகிப்தை "நைல் நதியின் கொடை" என்று வர்ணித்தார். சுற்றிலும் பாலைவனம்; நடுவே ஒரு நீண்ட பச்சை நாடா போல ஓடும் நைல். ஆண்டுதோறும் வந்த வெள்ளம் விட்டுச் சென்ற வளமான கருமண்ணில்தான் உலகின் மிகப் பழமையான, மிக நீண்ட காலம் நீடித்த நாகரிகங்களில் ஒன்று மலர்ந்தது. ஏறக்குறைய மூவாயிரம் ஆண்டுகள் பாரோக்கள் ஆண்ட அந்த நிலத்தின் கதையைப் பார்ப்போம்.
இரண்டு நிலங்கள் ஒன்றான கதை
தொடக்கத்தில் எகிப்து "மேல் எகிப்து" (தெற்கு), "கீழ் எகிப்து" (வடக்கு, நைல் கழிமுகம்) என இரண்டு பகுதிகளாக இருந்தது. கி.மு. சுமார் 3100-இல் இவை ஒரே மன்னரின் கீழ் இணைக்கப்பட்டன. இந்த ஒருங்கிணைப்பைச் செய்த முதல் மன்னர்களில் ஒருவராக நார்மர் கருதப்படுகிறார்; அவரது வெற்றியைச் சித்தரிக்கும் "நார்மர் தட்டு" இன்று கெய்ரோ அருங்காட்சியகத்தில் உள்ளது. அன்றிலிருந்து பாரோக்கள் இரண்டு நிலங்களின் கிரீடங்களையும் இணைத்து அணிந்தனர். பண்டைய எகிப்தின் காலவரிசைகள் தோராயமானவை என்பதையும், அறிஞர்களிடையே சில பத்தாண்டுகள் வேறுபாடு இருக்கலாம் என்பதையும் நினைவில் கொள்ள வேண்டும்.
பாரோ: மன்னரா, கடவுளா?
எகிப்தியர்களுக்குப் பாரோ சாதாரண ஆட்சியாளர் அல்ல. அவர் பூமியில் வாழும் தெய்வத்தின் வடிவம்; "மாஅத்" எனப்படும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கையும் நீதியையும் காப்பவர். நைல் சரியாகப் பெருகுவதும், விளைச்சல் நன்றாக இருப்பதும் பாரோவின் கடமையாகவே பார்க்கப்பட்டது. வரலாற்றாசிரியர்கள் இந்த நீண்ட காலத்தை மூன்று பெரும் "ராஜ்ஜியங்களாக" பிரிக்கின்றனர்:
- பழைய ராஜ்ஜியம் (கி.மு. சுமார் 2686–2181): பிரமிடுகளின் காலம்
- மத்திய ராஜ்ஜியம் (கி.மு. சுமார் 2055–1650): இலக்கியம், கலை, நீர்ப்பாசனப் பணிகளின் மறுமலர்ச்சி
- புதிய ராஜ்ஜியம் (கி.மு. சுமார் 1550–1069): எகிப்து ஒரு பேரரசாக விரிந்த காலம்; ஹாட்ஷெப்சுட், அக்கெனாட்டன், துட்டன்காமுன், இரண்டாம் ராம்செஸ் ஆகியோரின் காலம்
பிரமிடுகள்: கல்லில் எழுந்த நம்பிக்கை
கி.மு. சுமார் 2650-இல் மன்னர் ஜோசருக்காக அவரது கட்டடக் கலைஞர் இம்ஹோடெப் சக்காராவில் ஆறு படிகள் கொண்ட "படிப் பிரமிடை" கட்டினார். கல்லால் ஆன முதல் பெரும் கட்டடங்களில் இது ஒன்று. அதன் பிறகு சுமார் ஒரு நூற்றாண்டுக்குள், நான்காம் வம்சத்தின் இரண்டாவது மன்னரான கூஃபுவுக்காக கீசாவின் பெரிய பிரமிடு எழுந்தது. கி.மு. 25-ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் முடிக்கப்பட்ட இது, முதலில் சுமார் 147 மீட்டர் உயரம் கொண்டிருந்தது. லிங்கன் கதீட்ரலின் கோபுரம் (14-ஆம் நூற்றாண்டு) எழும் வரை ஏறக்குறைய 3,800 ஆண்டுகள் உலகின் மிக உயரமான மனிதக் கட்டுமானமாக இருந்தது. அருகிலேயே காஃப்ரே, மென்காவுரே பிரமிடுகளும், மனிதத் தலையும் சிங்க உடலும் கொண்ட மாபெரும் ஸ்பிங்க்ஸும் உள்ளன. பண்டைய உலகின் ஏழு அதிசயங்களில் இன்றும் நிலைத்திருப்பது இந்தப் பிரமிடுகள் மட்டுமே.
பிரமிடுகளை அடிமைகள் கட்டினார்கள் என்ற எண்ணம் பரவலாக உள்ளது. ஆனால் கீசாவுக்கு அருகே கண்டுபிடிக்கப்பட்ட தொழிலாளர் குடியிருப்புகளும் கல்லறைகளும், உணவும் ஊதியமும் பெற்ற திறமையான தொழிலாளர்கள், பருவகாலப் பணியாளர்கள் ஆகியோர் இதில் பெரும்பங்கு வகித்ததாகப் பல அறிஞர்களைக் கருத வைக்கின்றன. சரியான கட்டுமான முறைகள் பற்றி இன்னும் ஆய்வுகள் தொடர்கின்றன.
மம்மிகளும் மறுவாழ்வு நம்பிக்கையும்
மரணத்துக்குப் பின்னும் வாழ்வு உண்டு என்பது எகிப்தியர்களின் ஆழமான நம்பிக்கை. அதற்கு உடல் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும் என்று அவர்கள் கருதினர். உள்ளுறுப்புகளை அகற்றி, "நேட்ரான்" உப்பால் உலர்த்தி, எண்ணெய் பூசி, லினன் துணியால் சுற்றி மம்மிகளை உருவாக்கினர். கல்லறைச் சுவர்களில் ஹைரோகிளிஃப் எழுத்துகளில் பிரார்த்தனைகளும் வாழ்க்கைக் காட்சிகளும் வரையப்பட்டன. பின்னாளில் பிரமிடுகளுக்குப் பதிலாக, கொள்ளையர்களிடமிருந்து காக்க "அரசர்களின் பள்ளத்தாக்கில்" பாறைக் கல்லறைகள் வெட்டப்பட்டன. 1922-இல் ஹோவர்ட் கார்ட்டர் கண்டுபிடித்த துட்டன்காமுனின் கல்லறை, அதன் தங்க முகமூடியுடன், உலகையே வியக்க வைத்தது.
நைல் கரையின் அன்றாட வாழ்க்கை
பிரமிடுகள் பாரோக்களின் பெருமையைச் சொன்னாலும், எகிப்தைத் தாங்கி நின்றவர்கள் சாதாரண விவசாயிகள்தான். ஆண்டை அவர்கள் மூன்று பருவங்களாகப் பிரித்தனர்: வெள்ளம், விதைப்பு, அறுவடை. கோதுமையும் பார்லியும் முக்கியப் பயிர்கள்; ரொட்டியும் பீரும் அன்றாட உணவு. நைல் நதியில் வளர்ந்த பாப்பிரஸ் நாணலிலிருந்து எழுதுவதற்கான தாள்களைத் தயாரித்தனர். எழுத்தர்கள் வரி, தானியக் களஞ்சியம், நீதிமன்ற வழக்குகள் எல்லாவற்றையும் பதிவு செய்தனர். பல சமகால நாகரிகங்களுடன் ஒப்பிடும்போது பெண்களுக்குச் சொத்துரிமை, வணிக உரிமை போன்ற குறிப்பிடத்தக்க சட்ட உரிமைகள் இருந்தன என்பதும் சுவாரசியமான உண்மை.
முடிவும் மீள்கண்டுபிடிப்பும்
புதிய ராஜ்ஜியத்துக்குப் பிறகு எகிப்து படிப்படியாக வலுவிழந்தது. அசீரியர்கள், பாரசீகர்கள், பின்னர் கி.மு. 332-இல் மகா அலெக்சாண்டர் என அந்நிய ஆட்சிகள் வந்தன. அலெக்சாண்டரின் தளபதியின் வழிவந்த தாலமி வம்சத்தின் கடைசி அரசி ஏழாம் கிளியோபாட்ரா கி.மு. 30-இல் மரணமடைந்ததும், எகிப்து ரோமின் மாகாணமானது. நூற்றாண்டுகளாக ஹைரோகிளிஃப் எழுத்துகளைப் படிக்கத் தெரிந்தவர்களே இல்லாமல் போனார்கள். 1799-இல் கண்டெடுக்கப்பட்ட ரொசெட்டா கல்லில் ஒரே அரசாணை ஹைரோகிளிஃப், டெமோடிக், கிரேக்கம் என மூன்று எழுத்து முறைகளில் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது. தெரிந்த கிரேக்க வரிகளை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து, அந்தக் கல்லின் உதவியுடன், 1822-இல் பிரெஞ்சு அறிஞர் ஜான்-பிரான்சுவா ஷாம்போலியன் அந்தப் புதிரை விடுவித்தார். அன்றிலிருந்து பாரோக்களின் குரல் மீண்டும் உலகுக்குக் கேட்கத் தொடங்கியது.
